Europejska współpraca kulinarna na tle produktów lokalnych

Browse By

W 1995 r. rozpoczęła się ścisła współpraca między wyspą Bornholm a Południowo-Wschodnią Skanią (Szwecja), mająca na celu rozwój regionalnych produktów żywnościowych. Te dwie znaczące miejscowości turystyczne słynęły do tej pory z piękna swojej przyrody i interesującej historii kulturowej. Teraz nadszedł czas, aby dodać do tego dodatkowy wymiar: Kultura żywności. Podstawą działania była koncepcja zwiększenia widoczności regionalnej kultury żywienia. W tym czasie turystyka we wspomnianych regionach rozwijała się, podczas gdy rolnictwo i rybołówstwo odczuwało tendencję spadkową. Widoczna stała się potrzeba restrukturyzacji pewnych części rolnictwa i rybołówstwa, jak również potrzeba dostosowania ich do turystyki.

Próba znalezienia wspólnego elementu dla tych podmiotów, które mają do czynienia z żywnością w wielu różnych aspektach, przekształciła się w pomysł zwiększenia atrakcyjności regionu. W Szwecji nastąpił rozwój sklepów farmerskich, natomiast mieszkańcy wyspy Bornholm słynęli ze swoich wędzarni i restauracji. To stanowiło punkt wyjścia dla długotrwałej, bliskiej współpracy, która od tamtej pory rozwinęła się jako sieć europejska pod nazwą „Kulinarne Dziedzictwo Europa”.

Sieć rozwija się i wzmacnia, a jej logotyp – drogowskaz wskazujący żywność regionalną – staje się coraz bardziej widoczny. Współpraca w ramach regionalnej kultury żywienia przyciąga coraz większą uwagę, koncentrując się raczej na możliwościach niż na ograniczeniach. Jednocześnie na rynku rozwija się ogólne rosnące zainteresowanie produkcją artykułów żywnościowych, które charakteryzują się wyjątkową jakością i możliwością identyfikacji ich pierwotnego producenta. Liczba klientów poszukujących dobrej i prawdziwej historii ciągle rośnie. Produkty żywnościowe są postrzegane nie tylko z perspektywy ich wartości odżywczej. Spożywanie posiłków jest jednym z najważniejszych elementów naszego życia. Dodatkowa wiedza na temat historii, aspektów kulturowych, sposobu wytwarzania surowców i zastosowania przez wykwalifikowanych szefów kuchni zarówno tradycyjnych sposobów przyrządzania, jak i najnowszych rozwiązań gastronomicznych w odniesieniu do produktów lokalnych sprawi, że klienci będą bardziej zainteresowani produktami spożywczymi. Sieć Dziedzictwa Kulinarnego nie tylko zaspokaja zapotrzebowanie konsumenta na produkty żywnościowe posiadające tożsamość regionalną, ale również przyczynia się do bezpiecznego i przyjaznego dla środowiska naturalnego rozwoju zrównoważonego biznesu, turystyki i obszarów wiejskich.

Celem Sieci Kulinarnego Dziedzictwa jest promowanie produkcji artykułów żywnościowych na małą skalę oraz pomoc klientom i turystom w odszukaniu żywności regionalnej w każdym z regionów, tym samym pobudzając rozwój regionalny. Wspólne ramy działania obejmują wspólne logo oraz uzgodnione kryteria dla uczestniczących firm i regionów, natomiast wspólne gwarancje działań marketingowych ujednolicają standardy w całej Europie. Sieć ma wyjątkowy charakter, ponieważ skupia jednocześnie restauracje/sklepy farmerskie, jak również producentów/przetwórców w ramach tej samej sieci. Jest to tym jedyna sieć w swoim rodzaju, ponieważ jej koncepcję i logo można spotkać w całej Europie. To zapewnia dobre podstawy dla rozwoju turystyki, ponieważ logo ma już charakter międzynarodowy i jest dobrze znane.

Kryteria
Celem Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego Europa jest zaoferowanie turystom i konsumentom regionalnych produktów spożywczych najwyższej jakości. Członkami europejskiej sieci na rzecz Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego są wybrane restauracje, zakłady przetwórstwa spożywczego i gospodarstwa rolne, które podkreślają swoje związki z regionem. Od zatwierdzonych firm wymaga się „powiązania z regionem”, co oznacza, że firmy powinny aktywnie działać na rzecz pozytywnego rozwoju regionalnego i specjalizować się w produktach, które: są uprawiane/produkowane w danym regionie; stanowią część kulturalnego dziedzictwa regionu; lub są uprawiane/produkowane przez firmę, która stara się podtrzymać swój związek z regionem.

Restauratorzy
W wybranych restauracjach goście zawsze powinni być w stanie znaleźć potrawy o wyraźnym związku z regionem. To oznacza, że ogólnie rzecz biorąc surowce powinny być wytwarzane lokalnie. Sama potrawa może stanowić część kulturowego dziedzictwa regionu lub zwiększać atrakcyjność regionalnych produktów spożywczych.

Producenci/przetwórcy produktów spożywczych
Zatwierdzone firmy mogą korzystać z logo jedynie w powiązaniu z produktami, które – w zależności od kategorii – spełniają następujące kryteria: Pierwotni producenci: Surowce muszą być produkowane w danym regionie;Producenci i przetwórcy produktów spożywczych: Surowce powinny zazwyczaj pochodzić z danego regionu, ale mogą być również importowane, jeżeli produkt jest wyraźnie związany z regionem oraz jeżeli większa część wartości produktu wywodzi się z regionu. Poprzez przyłączenie się do sieci Dziedzictwa Kulinarnego i używanie wspólnego logo, producenci charakteryzujący się wyraźnym związkiem z regionem ułatwią konsumentom i turystom odnalezienie regionalnych produktów spożywczych w sklepach. Rolnicy sprzedający swoje produkty rolne restauracjom, producentom produktów spożywczych lub bezpośrednio klientom również mogą być członkami Dziedzictwa Kulinarnego, tworząc w ten sposób regionalną sieć producentów, sklepów i restauracji opartych na regionalnej żywności.(zwrp)

Europejska współpraca kulinarna na tle produktów lokalnych
5 (100%) 1 vote

Europejska współpraca kulinarna na tle produktów lokalnych

czas czytania: 3 min
0