Zarówno przy ofertach biur podróży jak i na stronach hoteli, moteli i innych miejsc noclegowych często pojawiają się nie zawsze zrozumiałe skróty. Są to oznaczenia określające rodzaj pokoju lub daną usługę. Nie zawsze trzeba wiedzieć co oznaczają, ale na pewno nie zaszkodzi.

DBL (double) oznacza standardowy pokój przeznaczony dla dwóch osób dorosłych. Dodatkowo należy wiedzieć, że DOUBLE BED oznacza duże podwójne łoże dla dwóch osób, a TWIN BED dwa pojedyncze łóżka. DWB (double with bath) to pokój dwuosobowy z łazienką, a DWOB (double without bath) bez łazienki. Dodatkowe łóżko w pokoju (najczęściej dla trzeciej lub czwartej osoby) to tzw. dostawka. Skrót SGL (single) to po prostu pokój jednoosobowy lub standardowy pokój dwuosobowy przeznaczony również do pojedynczego wykorzystania. SWB (single with bath) to jednoosobowy pokój z łazienką, a SWOB (single without bath) bez łazienki. TPL (triple) jest pokojem przeznaczonym dla trzech dorosłych osób, natomiast QDBL oznacza pokój czteroosobowy (może być wyposażony w łóżka podwójne, pojedyncze,
a nawet piętrowe). FAMILLY ROOM czyli pokój rodzinny mieszczący od trzech do 5 osób, zazwyczaj posiada minimum dwie sypialnie. Natomiast nazwa APARTAMENT charakteryzuje pokój o podwyższonym standardzie. Najczęściej dostępny w hotelach wyższej kategorii, wyposażony jest w dwa pomieszczenia (pokój dzienny i sypialnię). Gdy natrafimy na skrót STE (suite) oznacza on po prostu apartament hotelowy, natomiast DLX (delux) świadczy o tym, że pokój lub produkt jest luksusowy. Dodatkowo AC (air conditioned) informuje, że w pokoju znajduje się klimatyzacja. AV (audio – visual) to nic innego jak sprzęt audiowizualny w pokoju lub na sali konferencyjnej. Wyposażenie pokoi hotelowych charakteryzują jeszcze dwa skróty FES i F/F. FES (full en-suite) to pokój z w pełni wyposażoną łazienką (wanną i prysznicem),
a F/F (fuly furnished) w pełni umeblowany.

Podróżując, szczególnie za granicą możemy spotkać się jeszcze ze skrótami opisującymi dany produkt lub usługę. ADR (average daily rate) przy jakiejś kwocie opisuje przeciętną cenę noclegu w danym hotelu,
ROH (run-of-house) to cena ujednolicona na wszystkie pokoje, a RR (reduced rate) to cena zniżkowa. CP (continental plan) przy kwocie oznacza, że w cenę za pokój mamy wliczone śniadanie. Oznaczenie na które z pewnością warto zwrócić uwagę to BUMPING, jest to praktyka polegająca na odmowie miejsc
w przypadku przyjęcia nadmiernej liczby rezerwacji. BH (baggage handling), ten znaczek gwarantuje usługi bagażowe. NS (non-smoking) oznacza pokój lub strefę w której nie wolno palić, a S (smoking) miejsce dla palących. COM (complimentary) znaczy, że usługa lub produkt jest bezpłatny, INS (insurance) to nic innego jak ubezpieczenie. Jeśli przy cenie lub usłudze znajdziemy CHD lub CHLD (child) oznacza to po prostu dziecko.

Podróżując po Świecie możemy natrafić na jeszcze kilka tajemniczych oznaczeń związanych
z hotelarstwem. AP (American Plan) czyli plan amerykański w hotelu oznacza, że cena obejmuje zakwaterowanie i trzy posiłki dziennie. FAP (Full American Plan) jest to pełny plan amerykański, a MAP (Modified American Plan) zmodyfikowany plan amerykański. EP (European Plan) plan europejski to tylko nocleg bez wyżywienia. FP (full pension) to taryfa hotelowa obejmująca nocleg i trzy posiłki, HP (half pension) nocleg i niepełne wyżywienie (śniadanie i jeden gł. posiłek).

Podczas podróży z niektórymi skrótami spotkamy się zawsze, z niektórymi często z niektórymi rzadziej. Jednak warto mieć dostęp do wszystkich w jednym miejscu, szczególnie gdy sami rezerwujemy pobyt
w hotelu. Takie informacje mogą oszczędzić wielu kłopotów, albo można je też potraktować jako ciekawostkę.

Turystyczny slang – nomenklatura związana z opisem pokoi i usług.
5 (100%) 1 vote

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *